Waarom reageer ik zo heftig op bepaalde mensen?
Sommige mensen kunnen iets in ons raken wat anderen nauwelijks lukt. Een bepaalde blik. Een opmerking. Iemand die dominant doet, je negeert, kritiek geeft of juist afstandelijk reageert.
Je merkt dat je reactie eigenlijk veel groter is dan de situatie lijkt te rechtvaardigen. Misschien word je ontzettend boos, voel je je ineens klein en onzeker, klap je dicht of blijft het voorval nog dagen door je hoofd spoken.
Je weet ergens best dat het maar een opmerking was.
Maar zo vóélt het niet.
Waarom raakt de één je wel en de ander niet?
Wanneer iets je sterk raakt, gaat je reactie niet altijd alleen over wat er op dat moment gebeurt.
De situatie van nu kan iets aanraken wat je al kent.
Misschien doet die dominante collega je onbewust denken aan hoe weinig ruimte je vroeger kreeg. Misschien raakt iemand die je niet serieus neemt precies aan het gevoel dat je er vroeger niet toe deed. Of voelt afstand van een ander direct als afwijzing omdat je ooit hebt geleerd dat verbinding zomaar kan verdwijnen.
Je lichaam en emoties kunnen daar razendsnel op reageren, nog voordat je verstand de situatie heeft kunnen beoordelen.
Dat noemen we vaak een trigger.
Een trigger vertelt je iets
We willen meestal zo snel mogelijk van een vervelend gevoel af.
Ik moet me niet zo druk maken.
Ik moet het loslaten.
Waarom trek ik me dit toch zo aan?
Maar je kunt een trigger ook anders bekijken.
Niet als iets wat weg moet, maar als informatie.
Wat raakt deze persoon eigenlijk in mij?
Dat betekent niet dat het gedrag van de ander ineens goed is. Iemand kan daadwerkelijk bot, dominant of respectloos zijn.
Maar als jouw reactie heel sterk is, kan het interessant zijn om te onderzoeken waarom juist dit gedrag zoveel bij jou losmaakt.
Wat je in de ander niet kunt verdragen
Binnen schaduwwerk kijken we ook naar eigenschappen van anderen waar we sterk op reageren.
Soms raakt iemand namelijk iets wat we bij onszelf ooit hebben moeten onderdrukken.
Misschien erger je je enorm aan iemand die zonder schuldgevoel voor zichzelf kiest, terwijl jij hebt geleerd altijd rekening te houden met anderen. Of vind je iemand veel te aanwezig, terwijl jij jezelf juist klein hebt leren maken.
De ander laat dan iets zien waar jij zelf misschien nauwelijks ruimte aan geeft.
Dat betekent niet automatisch dat je diep vanbinnen precies hetzelfde bent als degene aan wie je je ergert. Zo simpel werkt schaduwwerk niet.
Het gaat om nieuwsgierig worden:
Waarom raakt juist dit mij zo?
Wat gebeurt er in jou?
In therapie kunnen we zo'n moment vertragen.
Wat gebeurde er precies?
Wat voelde je in je lichaam?
Welke emotie kwam als eerste?
Wat dacht je op dat moment over jezelf of over de ander?
Waar ken je dat gevoel van?
En wat had je eigenlijk nodig?
Onder boosheid blijkt soms verdriet te zitten. Onder onzekerheid kan schaamte liggen. Achter pleasen kan angst voor afwijzing zitten.
En soms ontdek je een kant van jezelf die je heel lang weinig ruimte hebt gegeven.
Van trigger naar keuze
Het doel is niet om ervoor te zorgen dat niets je ooit meer raakt.
We zijn mensen. We zullen geraakt blijven worden.
Maar wanneer je beter begrijpt én voelt wat er in jou gebeurt, hoeft een trigger niet meer automatisch te bepalen hoe je reageert.
Je kunt merken:
Dit raakt iets ouds in mij.
En tegelijkertijd beseffen:
Maar ik ben hier, in het nu. Ik kan kiezen hoe ik hiermee om wil gaan.
Juist daar ontstaat vrijheid.
Niet doordat niemand meer op jouw knoppen drukt, maar doordat je steeds beter leert kennen welke knoppen er eigenlijk zitten.